Bilinmeyen Şiirler: Ziya Osman Saba – Geçen Zaman

You are currently viewing Bilinmeyen Şiirler: Ziya Osman Saba – Geçen Zaman

Bilinmeyen şiirler başlığı ile bugüne kadar epey şiir paylaştım diye düşünüyordum. Arşive baktım, daha 15 şiir olmuş. Çok yavaş gidiyorum sanırım. Sırada bekleyen şiirler sürekli sıkıştırıyor beni, bize sıra ne zaman gelecek diye.

Ziya Osman Saba adını şiir okurlarının hepsi bilir. Galatasaray Lisesinde yatılı okumuş, bir yıl sınıfta kalınca Cahit Sıtkı Tarancı ile sınıf arkadaşı olmuş ve yıllar sürecek bir dostluğun kapısını aralamıştır. Hukuk fakültesini bitirmiş olmasına rağmen uzun yıllar bankada memur olarak çalışmıştır. Şiirlerindeki karamsar ve hüzünlü havanın iki sebebi vardır. Birincisi, küçük yaşlarda annesini kaybetmiştir. İkincisi, sinir hastası olan kuzenine aşıktır, ailesinin itirazlarına rağmen liseyi bitirdiği yıl onunla evlenir. Bu mutsuz evlilik on iki yıl sürer.

Ziya Osman’ın ilk şiiri Galatasaray Lisesindeyken, orada öğrenci olmanın avantajı ile Servetifünun dergisinde yayımlanır. Okuyacağınız şiir aynı zamanda şairin şiir kitaplarından birine ismini vermiştir.

Geçen Zaman

Hiç olmazsa unutmamak isterdim.
Eski geceler, sevdiklerimle dolu odalar…
Yalnız bırakmayın beni hatıralar.
Az yanımda kal çocukluğum,
Temiz yürekli uysal çocukluğum…
Ah, ümit dolu gençliğim,
İlk şiirim, ilk arkadaşım, ilk sevgim…
-Doğdugum ev. Rahatlıyacak içim duysam
Bir tek kapının sesini.
Arıyorum aklımda bir ninni bestesini…
Böyle uzaklasmayın benden, yasâdığım günler.
Güneş, getir bir bayram sabahını.
Açılın açılın tekrar
Çocuk dizlerimdeki yaralar,
Hepiniz benimsiniz:
Mektebim, sınıflarım, oturduğum sıralar…
Yalnız hatırlamak hatırlamak istiyorum
Nerde kaldı sevgilim, seni ilk öptüğüm gün,
Rengine doymadığım o sema,
Ahengine kanmadığım ırmak.
Bırakıp her şeyi nereye gidiyorum?
Neler geçmişti aklımdan,
Nedendi ağladığım, nedendi güldüğüm?
Ah nasıldı yaşamak?

Ziya Osman SABA

 

Beni bilgilendir
Bildirim seçiniz
guest
4 Yorum
Satır içi geri bildirim
Tüm yorumları gör
Gülten
Gülten
12 Aralık 2021 11.13

Ziya Osman Saba ismini duymuştum fakat bir yazımda da belirttiğim gibi ben şiir yazmaya başlayana kadar birkaç önemli şiir dışında pek şiir tanımıyordum ve herkes gibi zamana yenilip internetde denk gelirse okuyordum.Burda kendime de bir özeleştiri yaparak diyorum bizler toplum olarak duygusal insanlarız fakat değerlerimizin farkında değiliz malesef. Sorsak herkes şiir dinlemeyi seviyor fakat bir şiir kitabına verilen parayı boşa gitmiş sayıyoruz. Şuanda şiirleri çok seviyorum, belki hep seviyordum fakat okumadığım arastirmadığım için tanımıyordum. Bu anlamda size çok teşekkür etmek istiyorum. Bu yazı dizisi devam ederse kendi adıma çok mutlu olacağım.

Şairin acı hayatına da üzüldüm fakat benim inancıma göre imtihân dünyasındayız ve dışardan mutlu görünen bütün insanların acı birer hikâyesi var. Kimi böyle kelimelere döker, kimi içine atar yaşar gider son nefesine kadar. Ve ilâhi adalet diye birşey var, kimse inansa da var, inanmasa da…..

Paylaşımınız çok güzeldi, kaçırdım mı bilemiyorum, diğer bilinmeyen şiirlere de bakayım…Mutlu pazarlar..

Huriye
15 Aralık 2021 23.07

Yazıyı okuyunca dikkat ettim ki ismi biliyorum fakat gerçekten herhangi bir şiiri gelmedi aklıma yazarın. Çok enfes bir paylaşım olmuş yine, sevdim. 🙂