Eseri incelemek veya satın almak için bağlantıya göz atabilirsiniz.
🔗 Kitabı İncele
Çocukları ışıklı cihazların cazibe tuzaklarına düşüren topluca yapılan değer ve mana katliamları değil mi? Biz bir olmayı, birlikte hareket edip, birbirimizden ne kadar uzaklarda olsak da, aynı mutluluğu onlar da yaşasın diye gayret sarf etmedik. Ya da zaten mahkum edilmişlerdi ezelden ve bu devrin çocukları oyuncak olacaktı büyük!lerin ellerinde… Değil bayramların mutluluğu, çocuk safiyetlerinin olması gereken rahatlığı yasaktı sanki onlara. Hele şu malum gidişatta. Hep hafife alarak kaybetmedik mi bütününe yakın değerlerimizi? Anmayı, yaşatmayı bilemedik . Millî şuurdan haberi yok kimsenin. Her ülkeye nasip olmayan kocaman bir Atatürk ve ilkelerini çiğnettik sakız gibi. Amansızdı cehalet, güç ondaydı, yetki ve yaptırım emri vakisi onun tekelindeydi. Hayata her zevkini çıkartarak dahil olup, umursamadan yaşayanlara normal, geçmişin örnek alınması gerekenlerini tekrarlayanlara atipik insan gözüyle bakan bir zihniyetle başa çıkmak mümkün görünmüyor. Geriye büyük bir hızla gidiyoruz. Müthiş bir çarpma kimseyi ayırt etmeyecek kırıp dökerken yıkılışımızda.
Söylediklerinizin hepsinde haklısınız. Yıllar var ki ben siyasetten beklentiyi bıraktım. Şeytan taşlamaktan ibadet etmeye vakit bulamayan Müslüman gibi olmak istemiyorum. Kendi işime bakıyorum. Ne yapabilirim ona bakıyorum. İnşallah sizin dediğiniz gibi korkunç bir yıkılışımız olmaz.
Çocuklar bahsine hiç girmek istemiyorum. Geleceğe yatırım yapmayı çocuklarımıza servet bırakmakla eşdeğer gördüğümüz günden bu yana tadımız yok. Ruh dünyası inşa edilmemiş bir neslin maddi dünyasını konforlu hale getirmek onlara yapılabilecek en büyük kötülüktü. Ve biz neslimize bunu yaptık. Allah sonumuzu hayretsin!
Bir yanıt yazın