Eseri incelemek veya satın almak için bağlantıya göz atabilirsiniz.
🔗 Kitabı İncele
Üçüncü paragrafta, olumsuz giden şeyleri öyle güzel bir dille ve benzetmelerle anlatmışsınız ki, tüylerim diken diken oldu, efendim. Hele o iyilik muhabbeti var ya, çok haklısınız. Kaleminize, yüreğinize sağlık! 🙂
Teşekkürden sonra…
Sanalda kendisine ancak yer bulmuş olsa da yazının kaleme alınışı nereden baksan bir on yıl önceye dayanıyor. Üzücü olansa geçen yılların hiçbir şeyi değiştirmemiş olması. Hâlâ kötü, hâlâ ucuz her şey.
Belki biz de üzerimize düşenleri tam yapamadık ve bu yüzden hiçbir şey düzelmiyor.
Her şeye rağmen kendimize küçük de olsa yeterli bir mutluluk alanı yaratabilmek. Doğru… bu gerekli de zaten. Değiştiremiyeceğimiz şeyler, sorumluluğumuzdan çıkıyor, kabul etmek ne kadar zor olsa da çaba gösterme isteğimiz çaresiz bir çırpınıştan öteye gidemiyor. Ama ben dertlenmeyi seçtim her zaman, Vicdanım bunca sergilenenden sonra mağdurların ruhen de olsa yanlarında olmamı emrediyor. Karşı koyamıyorum.
,
Siz dertlenmeye devam edin Ece Hanım. Dertsiz insan neye yarar ki bu âlemde? Hiçbir şeyle dertlenmeyen bir kafanın odundan veya taştan ne farkı olabilir?
Derdimizi sevmeye devam…
Evet, teşekkür ederim. Boş bir kafadansa, anlamaktan yorgun ama vazgeçmeyen bir kafa ve yüksüz vicdan sahibi olmayı çoktan seçtim. Sağ olun cevap için.
Bir yanıt yazın