“Seni Sordu Hiç Değişmedi Dedim”

You are currently viewing “Seni Sordu Hiç Değişmedi Dedim”

Gençler şiiri ve şairi neden sevmez?

Bu soru yerine daha beylik bir soruyla da başlanabilirdi yazıya: Şiiri sevmeyenler genç sayılır mı?

Yanılıyorsam biri beni düzeltsin. Son dönem -özellikle öğrenci- neslinin şiire ilgisizliği beni çıldırtıyor. Hayatı sadece internet ve cep telefonundan ibaret gören bu yeniyetmelerle nasıl mücadele edileceğini de tam bilemiyorum.

Yeni nesil sadece internet dilini biliyor. “Cep”ten kısa mesaj atmayı biliyor. Çoğu zaman da kullandıkları metinler kendilerine ait olmuyor. Bir şairin güzel mısralarıyla da süslemeyi bilmiyorlar metinlerini. Bir argo dil bulmuşlar kendi aralarında, akıllarınca haberleştiklerini sanıyorlar.

Ahmet Muhip’in; “Yeşil pencerenden bir gül at bana / Işıklarla dolsun kalbimin içi” mısralarını zihnine almamış, ya da bu mısraları hiç duymamış bir genç bir gül vermenin ruhtaki aydınlığını neyle anlatır ki? Ya da Ümit Yaşar’ın; “Ben ayağımda çarık, elimde asa/ Senin için şu yollara düşmüşüm” mısralarını, bizzat okuyarak, maşukunun kulağına düşürmemiş bir genç, sevda için yola düşmenin ne olduğunu nasıl bilsin? Siz bir de buna Abdurrahim Karakoç’tan; “Sevilen seveni düşürür dile” ifadesini ekleyiverin ki gençlerin ağzı açık kalsın. Yola düşmek, dile düşmek neymiş görsünler.

Telefonu, bilgisayarı, mp3 çalarıyla kendine yetme çabası içinde olan nesil, Kemalettin Kamu’nun; “Varsın yine bir yudum su veren olmasın / Başucumda biri bana ‘su yok’ desin de” mısralarındaki yalnızlığına, kimsesizliğine nasıl ortak olsun? Bunu yormaya gücü yetmeyen bir nesli Nurullah Genç’in dizeleriyle yoralım biz: “Koyu bir çaresizlik ayinidir yalnızlık / Züleyha’nın menekşe büyüyen gözlerinde.” Yalnızlığı anlatacaksınız, ayinden dem vuracaksınız. “Çaresizlik”e vardığınızda en koyusundan bir fasıl geçeceksiniz. Ve bunların üstüne, Züleyha diyeceksiniz, her türlü tehlikeyi göze alarak. Ardından güzelleri kan içinde bırakan Yusuf’u gören gözlerinden bahis açacaksınız Züleyha’nın. Dayanabilirseniz bir de menekşe büyüteceksiniz.

Hâlâ yanıldığımı söylemiyorsunuz değil mi? Günübirlik “sevgili” değiştiren (partner çok güzel uyuyor aslında bu kavram için, sevgili bu kadar hafif ifadelerde kullanılmamalı) bir neslin ağzında Attila İlhan’ın; “ben sana mecburum bilemezsin / adını mıh gibi aklımda tutuyorum” ifadeleri ne kadar iğreti duruyor değil mi? Bu nesilde mecburiyet neyi ifade ediyor sizce? Bence hiçbir şeyi ifade etmiyor. İşte bu yüzden bir sevgilinin adını akıllarında uzun soluklu tutamıyorlar. Ki sevdalarını nasıl kalplerinde tutsunlar!..

Sorulara cevap aramak yorduysa sizi, önünüze çıkan ilk gence sorun derim; Necmettin Halil Onan’ın, “Ömrüne yan kuzum, bir çift göz için / Canını o korla dağlamadınsa! / Bir güzel yüz için, bir tek söz için / Bir tutam saç için ağlamadınsa!” mısralarını hiç duymuş mu? Veya bir tutam saç için oturup ağlamış mı? Doğru ya, bu nesil, bir sevgili için ağlamayalı çok oldu. Bir tutam saçla yanacak avuçları var mı onların? Gözyaşlarının hararetini alabilir mi yürekleri?

Elbette şiiri sevmek birkaç güzel mısraı bilmekle ölçülmüyor. Ama kulaklarını bu sesle aşina kılmamış bir gençlik, şiir gibi bir kavramın içini nasıl doldursun?

Kendinizi seviyorsanız eğer, ve de kendinize saygınız varsa hemen birkaç şairle tanışın. Kendini bulamıyorsanız, kitaplarına koşun. Hiçbiri sizi kapısından çevirmez. Kalp ve ruh sağlığınız için dalın mısra deryasına. Bitkin düşünceye kadar açılın. Kendinize ‘şiir delisi’ dedirtmeden dönmeyin sahile.

Döndüğünüzde beklenmiyor olabilirsiniz. Siz yine de bir uzak seferden beklenenler gibi hissedip kendinizi, gözlerinin içine bakın insanların. Ve Behçet Necatigil’ce birkaç kelam edin, meraklı bakışları teskin etmek için:

“Seni sordu
Hiç değişmedi dedim.
Bildiğin gibi…
Anlıyordu.”

Beni bilgilendir
Bildirim seçiniz
guest
8 Yorum
Satır içi geri bildirim
Tüm yorumları gör
Momentos
13 Şubat 2022 15.01

Bir bıçak gibi kesildi yeni nesille aradaki bağlar. İlkokul 4 den beri şiir seven, yazan biriyim, elbette ilk babamdan gördüm bir kağıda bir şeyler karaladığını. Sonra bana sirayet etti.
Şimdi yeni doğanların, büyüyenlerin nasıl bir ortama geldiğini hepimiz biliyoruz. Ailede birileri varsa söz konusu olur bazı hasletleri edinmeleri, diye düşünüyorum ben.

Beyda'nın Kitaplığı
13 Şubat 2022 15.35

Benim oğlum şiire çok meraklı. Şiir çok seviyor. Hatta kendi yazdığı şiirler var. Ancak genel olarak size katılıyorum. Yeni nesil hemen tüketmeye çok alışkın. Bu tarz şeyler onlara göre değil ne yazık ki. Şiir sıkıyor.

Gülten
Gülten
13 Şubat 2022 21.13

Evet yeni nesil şiirden,duygudan bihaber malesef fakat ailede seven varsa ilgi oluyor diye düşünüyorum ben de.9 yaşındaki yeğenim şiire çok meraklı ve şimdiden kendince birşeyler yazıyor.

Âzâde "Ayşegül"
Âzâde "Ayşegül"
20 Şubat 2022 21.43

Tam bir öğretmen izahı olmuş. Uzman doktorun teşhis ve tedavi yöntemi gibi…
Gençlerle okul içi ve okul dışı mümkün oldukça birlikte olmaya çalışıyorum görevim geregi ve söylediğiniz her söze katılıyorum. Malesef hayatı, yaşamayı, sevmeyi ,sevilmeyi ıskalıyorlar. Hepsi mavi ekran esiri…

Kaybeden onlar mı biz miyiz hocam. Ne dersiniz ?