Sevgili Songül,
İlk gül sen oldun kalemin ucunda açan. Kısmetmiş. Hayat seni de ümitlerini de soldurmasın. Gülleri de tabi.
Gideceksin. Gül döşenmiş, güle dönmüş olmayacak gideceğin yollar. Lakin gideceksin. Belki geçtiğin yollar güle dönüşür. Bakarsın bir şarkıcı gelir “gül döktüm yollarına” der. Bilemezsin ki!
Varacaksın sonra. Bir yerin son gülü olurken bir yerlerde ilk gül olacaksın. Vedaları çekilir kılan biraz da bu ümittir.
Söyle bana, sen hangi gülsün? Kırmızı dersen aşk ve tutku gelecek aklıma. Utangaçlığını ve çekingenliğini düşünmeyeceksin kırmızı güllerin. Açık pembenin kararsızlığı da yakışacak üzerine. Üstelik onda bir incelik, zarafet olacak seni zengin gösteren.
Beyaz gülü unutmuş değilim. Onun saflığı, masumiyeti, alçak gönüllülüğü kokacak yarınlarda. Cümleler uzayacak. Satırlar dolacak. Söz dönüp dolaşıp sarı güle gelecek. Ayrılık kokacak günler.
Gül üstüne birkaç kelam etmişken Doğu’nun bilge şairi Sezai Karakoç’un eşsiz şiirini hatırlamamak vefasızlık olurdu. Hele ki, ‘son gül’ olan birinin ‘bir gül’ demeye gelen bu şiiri mutlaka okumuş olacağını düşünürüz.1 Söz Karakoç’un:
Monna Rosa. Siyah güller, ak güller.
Geyve'nin gülleri ve beyaz yatak.
Kanadı kırık kuş merhamet ister.
Ah senin yüzünden kana batacak.
Monna Rosa. Siyah güller, ak güller.
“Kırgın kırgın bakma yüzüme Rosa.” Söyle bana sen hangi gülsün!..
- Buraya küçük bir not düşmek gerekiyor. “Monna Rosa” bir gül anlamına gelmez. Çünkü bir anlamınadaki kelime tek ‘n’ ile “mona”dır. Monna, Latince bir kelimedir ve kadına yönelik saygılı bir hitap şeklidir. Anlamı bugünkü Türkçeye “hanım” olarak çevrilebilir. Rosa Hanım veya Gül Hanım anlamlarına gelir. Ancak çeviri yapmadan kullanmak en doğru olanıdır. Yazıdaki hata, yazının anlam bütünlüğü bozulmasın, orijinali korunsun diye düzeltilmemiştir. Keşke insanların bütün hataları böyle güzel olsa. ↩︎
Bir yanıt yazın