-
-

·
Necip Fazıl Kısakürek – Anneme Mektup
Anneme Mektup Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,Her gün biraz daha süzülmekteyim.Her gece, içinde mermer döşeli,Bir soğuk yatakta büzülmekteyim. Böylece bir lâhza kaldığım zaman,Geceyi koynuma aldığım zaman,Gözlerim kapanıp daldığım zaman,Yeniden yollara düzülmekteyim. Son günüm yaklaştı görünesiye,Kalmadı bir adım yol ileriye;Yüzünü görmeden ölürsem diye,Üzülmekteyim ben, üzülmekteyim Necip Fazıl KISAKÜREK
-

·
Behçet Necatigil – Bir Ev Bir Çocuk
Bir Ev Bir Çocuk Gençten bir adamdıHikâyesi gayet kısa.Yıllar yılı tek başına yaşadıBir gün rastladı bir kızaDüşündüler, birlikte yürüselerÖmür geçiyor nasılsa.Şimdi içine bir ev, bir de çocuk girerAşkları yazılsa. Behçet Necatigil
-

·
Mehmet Akif Güneri – O Akşam
O Akşam kapıdan girerken içerisisli yolunda mı yürüyordunyalnızlığınboşluğunda mıbitmiş bir şeylerin o akşamseni tanıdığım günsormadımsoramazdım kibir yağmur sonrası o bakışlarestirip rüzgarını boş vermişliğindağıtırken bulutları uzağagün ışığı mı gizliyorduyıldızlarımavisi miyeniden her dakikagözlerinde sonsuzluğun…haziran güneşi olsaydısıcaklığınyansaydıkum taneleri gibibir birhücreleri yüreğimin oradane kolay biterdi her şeyo gece senden sonradolaşırkenbilmeden nereye gideceğimiüşüdüğümıssız serinliğindekaldırım taşlarınınyalandı bunlarsevdiğini bekliyordu oradabir kadınkalkıp gittiler…
