O Akşam
kapıdan girerken içeri
sisli yolunda mı yürüyordun
yalnızlığın
boşluğunda mı
bitmiş bir şeylerin o akşam
seni tanıdığım gün
sormadım
soramazdım ki
bir yağmur sonrası o bakışlar
estirip rüzgarını boş vermişliğin
dağıtırken bulutları uzağa
gün ışığı mı gizliyordu
yıldızları
mavisi mi
yeniden her dakika
gözlerinde sonsuzluğun…
haziran güneşi olsaydı
sıcaklığın
yansaydı
kum taneleri gibi
bir bir
hücreleri yüreğimin orada
ne kolay biterdi her şey
o gece senden sonra
dolaşırken
bilmeden nereye gideceğimi
üşüdüğüm
ıssız serinliğinde
kaldırım taşlarının
yalandı bunlar
sevdiğini bekliyordu orada
bir kadın
kalkıp gittiler sonra
sen bilme
eskimesin güzelliğin
o yıldızlar ki
hiç görmediğim
çivileri gibi çakılı
öyle kalsın
yüreğimde bu sevdanın…
Mehmet Akif GÜNERİ
Sen de düşüncelerini paylaş!