-
·
Can Yücel – Yirmiyedi
Yirmiyedi İkidebir kulak veriyordum yağmuraGorki’nin ANA’sından kaldırıp kaldırıp başımı…Bayağ hoşuma da gitmişti ilkin,İri iri damlalarElli mumluk elektriğinde bahçeninVurdukça betonların üstüne üstüne,Işıltılı bir konuşmadır gidiyordu…Yine de bir eksiği vardı, ama ne?..Kokusu yoktu, kokusu!Toprağı yoktu,Yaprağı yoktu,Bi işe yaradığı yoktu!Mubarek, yarı karanlık bir hapisane avlusuna yağanTam bir yarı-aydın yağmuruydu. Can YÜCEL
-
·
Kayıkçı Kul Mustafa – Koşma (Gönül Bir Beladır)
Koşma (Gönül Bir Beladır) Gönül bir belâdır sana düşerse Beni ferdâlara salma sedviğimMah yüzünü görüp aklım şaşarsaBana delü deyû gülme sevdiğimGözümün önünde eyleme sefâ Vücûdum zaiftir çekemem cefaGel eyle sevdiğim va’dine vefâRakipleri memnun kılma sevdiğimMailim bakmağa yârin yüzüne Yüzüm sürdum ayağının tozunaMedet uyma adûların sözüneBenim bedduâmı alma sevdiğimSeverler güzeli ezel âr değil Derûnumda olan sanma…
-
·
Şükran Kurdakul – Kırık Değirmen
Kırık Değirmen Bir içimin alacakaranlığında dayanmak meselesi,Bir bu fena İstanbul akşamını yaşamakNice odaların kapanmış penceresiGene bana iniyor yalnızlığıma sığınmak. Gene benim, şimdi tek başına, sonra beraber.Bir yanım mağrur sağlam, bir yanım gücüme gider.Bir yanımda karşı koyma, bir yanımda ezilmeler.İkili tutkular gibi canıma okuyacak. Her şeyler devam eder bu bildiğim gidişte.Evli evine giderken yolcu yoluna.Ne rüzgârlar…
-
·
Orhan Veli Kanık – İstanbul Türküsü
İstanbul Türküsü İstanbul’da, Boğaziçi’nde,Bir fakir Orhan Veli’yim;Veli’nin oğluyum,Târifsiz kederler içinde.Urumelihisarı’na oturmuşum;Oturmuş da bir türkü tutturmuştum:”İstanbulun mermer taşları;Başıma da konuyor, konuyor aman, martı kuşları;Gözlerimden boşanır hicran yaşları; Edalı’m, Senin yüzünden bu hâlım.””İstanbul’un orta yeri sinama;Garipliğim, mahzunluğum duyurmayın anama;El konuşur, sevişirmiş; bana ne? Sevdalı’m, Boynuna vebâlim!”İstanbul’da, Boğaziçi’ndeyim;Bir fakir Orhan Veli;Veli’nin oğlu;Târifsiz kederler içindeyim. Orhan Veli Kanık
