Gariplik
I
Böyle sessiz, böyle yetim,
Böyle garip değildi hiç bu oda.
Sen vardın,
Şurada otururdun, şu koltukta,
Düşünürdün, dalardın,
Dalgınlığın bile senin bir şiirdi.
II
Böyle sessiz, böyle yetim,
Böyle garip değildi hiç bu oda.
Duvarda
Daha güzel görünürdü şu takvim,
Şu resimler, fotoğraflar daha canlı!
Saat başka türlü işler
Başka türlü çalardı.
Hayat vardı o zaman,
Hayat vardı,
Sen vardın...
Halit Fahri Ozansoy
Sen de düşüncelerini paylaş!