İrşad
Sevgilim güvenme güzelliğine,
Senin de saçların târ ü mâr olur.
Aldanma taliin penbe rengine,
Hayatın uzun bir intizar olur!
Sevgilim her1 insan doğarken ağlar,
Çiçeklerle açar, sularla çağlar;
Rehgüzârı olur bahçeler, bağlar.
Nihayet isimsiz bir mezar olur!
Sevgilim baksan a: Bir yanda gülen,
Bir yanda gözünün yaşını silen..
Kimi benim gibi erir derinden,
Kimi senin kadar2 bahtiyar olur!
Sevgilim senin de geçer zamanın,
Ne şöhretin kalır, ne hüsn ü ânın,
Böyledir kanunu kahbe dünyanın:
Dört mevsim içinde bir bahar olur!
Kemalettin Kamu
Bu şiir, ilk defterimin hemen başında bir yerdedir. (Üşenmedim, baktım. Dokuzuncu şiir olarak yazmışım.) Şiirin orijinal metnini ararken kaşıma bir yüksek lisans tezi çıktı. Bu tezdeki metne sadık kalarak küçük düzeltmeler yaptım.
Ziya Karatekin, Kemalettin Kamu’nun Şiirleri (Derleme ve İnceleme), Marmara Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü, İstanbul 1992. [Tezi yöneten: Prof. Dr. İnci Enginün]
- Dizedeki “her” kelimesi yukarıda zikrettiğim esere göre şiirin yayınlanmış bazı nüshalarında “bir” olarak geçmektedir. ↩︎
- Dizedeki “kadar” kelimesi yukarıda zikrettiğim esere göre şiirin yayınlanmış bazı nüshalarında “gibi” olarak geçmektedir. Ben de defterime “gibi” olarak almışım. Ve ben deftere aldığım şekilde okumaya devam edeceğim. ↩︎
Bir yanıt yazın