Şehit Mektubu
Burası Çanakkale anacığım,
Kıyametin koptuğu yer.
Ölmek kolay ama,
Yaşamak hüner.
Bir siperde yazıyorum bu mektubumu.
Çiçek kokuları havada.
Bu koku senin kokun.
Bir rüzgar esiyor Saroz’dan,
Dalgalanıyor buğday tarlaları,
Senin saçların gibi anacığım.
Yıl 1915,
Aylardan Nisan.
Bir dram oynanıyor bu topraklarda.
Bir yanda yaşamak,
Bir yanda ölüm.
Kelebekler konuyor,
Siperde ellerime,
Unutuyor savaşı insan.
Bilmem ki eline varır mı mektubum?
Kapını çaldığında postacı,
Ölmüş olacağım belki de.
Kimim var dünyada senden başka?
Ne bir avuç toprağım,
Ne bir dikili ağacım.
Bunca yıl çektin kahrımı,
Vurulursam bir kahpe kurşunla,
Helal et hakkını anacığım.
Özbek İNCEBAYRAKTAR
Bir yanıt yazın