Kardelen
Hükmü var güneşi örten yüzlerin
Yapışır soğukluk bir nasır gibi
Muradın, alnından öpmekse senin
Güneşi koynunda sakla sır gibi
Yıldız için açıp kokma kardelen
Kan rengi gölgeni yakma kardelen
Geceler ayazlanır, yaprak oynamaz
Senin dallarına kızıllık düşer
Buzun terlediğine kimse inanmaz
Bilmezler içinde bir garip pişer
Baharı yazlara ekle kardelen
Beni zemheride bekle kardelen
Bağların üstünden çığ gibi geçtin
Gördüm bahçıvanın hissizliğini
Bülbülün dilini doğradın biçtin
Seyrettim güllerin sessizliğini
Sen olsan feryadın dinmez kardelen
Bunu yaşamayan bilmez kardelen
Kıskanır, kökünü bir gün sökerler
Muhabbetten öte bir hasret kalır
Güneşin üstüne toprak dökerler
Kan süzer kainat ruhlar ıslanır
Yüreğim dalında kaldı kardelen
İçimi bir korku aldı kardelen
Ben Anadolu'yum, sen toprak yüzlüm
Erenler kokuna aşina senin
Bir gün ayırmaya gelirse ölüm
Kendimi bağlarım na'şına senin
Ayrılıktır ölüm asıl kardelen
Ben nasıl yaşarım, nasıl kardelen
Şahin Kabakuş
Sen de düşüncelerini paylaş!