Alıntı kaynağı
Bir Edip 12 Şubat 2025, 16.31 tarihinde
bazen kelimelere fazla takıyorum. bir kelimenin türeme şekli hemen zıt anlamlısı için mümkün olmayabiliyor.
mesela, “var – varlık – varlıklı” şeklinde bir türetme yapılmış, aynı şekilde “yok – yokluk” kullanılırken “yokluklu” diye bir kelime hiç kullanılmamış. burada yokluk kavramının hiçlik anlamı taşıdığını ve “yokluklu” diye bir kelimenin anlamsız olacağını biliyorum elbette. yine “yok – yoksul – yoksulluk” kelimeleri yaygın şekilde kullanılıyor. Beraberinde “var – varsıl” kelimeleri de dilde varken “varsıllık” kelimesi neden yok?
tabi bunu söylerken her türetme ekinin her kelime için mutlaka kullanılması gerektiğini düşünmüyorum. anlamaya çalıştığım şey, dil bu seçiciliği neye göre yapıyor?
bazen kelimelere fazla takıyorum. bir kelimenin türeme şekli hemen zıt anlamlısı için mümkün olmayabiliyor.
mesela, “var – varlık – varlıklı” şeklinde bir türetme yapılmış, aynı şekilde “yok – yokluk” kullanılırken “yokluklu” diye bir kelime hiç kullanılmamış. burada yokluk kavramının hiçlik anlamı taşıdığını ve “yokluklu” diye bir kelimenin anlamsız olacağını biliyorum elbette. yine “yok – yoksul – yoksulluk” kelimeleri yaygın şekilde kullanılıyor. Beraberinde “var – varsıl” kelimeleri de dilde varken “varsıllık” kelimesi neden yok?
tabi bunu söylerken her türetme ekinin her kelime için mutlaka kullanılması gerektiğini düşünmüyorum. anlamaya çalıştığım şey, dil bu seçiciliği neye göre yapıyor?
