Alıntı kaynağı
Bir Edip 12 Şubat 2024, 00.42 tarihinde
dilde şu an daha çok “zuhur etmek” şekliyle yaşıyor kelime. aynı kökten gelen birkaç kelimemiz daha var. mazhar (olmak): iyi bir şeye ermek, ulaşmak izhar: belirtme, gösterme, açığa vurma (kur’an okuyanlar bilecektir kelimeyi) müzahir: arkalayan, destekleyici, arka çıkan, yardımcı, sponsor nevzuhur: yeni çıkma, zıpçıktı zahir: açık, belli, dış yüz, görünüş (çoğ: zevahir, zevahiri [görünüşü] kurtarmak şekliyle kullanılıyor) tezahür(at): bunu bilmeyen yoktur inşallah.
kelimeyi incelerken sözlük “zehra” kelimesinin de arapça parlamak, ışımak fiilinden geldiğini söylüyordu. üstelik iki kelimeyi de aynı maddenin içinde değerlendirmişti. zuhur kelimesi ﻇ harfi ile, zühre kelimesi ﺯ harfi ile yazılıyordu ama buna rağmen “aynı nihai kök” gibi bir kavramla iki kelimeyi birbirine bağlamıştı. açıkçası biraz kafam karıştı. zehra: ışıyan, parlak (dişil) zühre: merkür’den sonra güneş’e en yakın gezegen, çoban yıldızı, akşam yıldızı, çolpan, çulpan, kervankıran, kervan yıldızı, venüs.
zührevî kelimesi de buradan (zühre) geliyor ama nasıl bir anlam dönüşmesi olmuş bilemiyorum. cinsel ilişkiyle bulaşan frengi, bel soğukluğu vb. hastalıklar için kullanılıyor zührevî kelimesi. bildiğim tek şey, zühre’nin, aşk tanrıçası venüs’le eş anlamlı olması. buradan hareketle aşkın cinsel ilişkiye indirgenmiş olması kafamdaki cevapsız soruların sayısını artırmaktan başka bir işe yaramıyor.
dilde şu an daha çok “zuhur etmek” şekliyle yaşıyor kelime. aynı kökten gelen birkaç kelimemiz daha var. mazhar (olmak): iyi bir şeye ermek, ulaşmak izhar: belirtme, gösterme, açığa vurma (kur’an okuyanlar bilecektir kelimeyi) müzahir: arkalayan, destekleyici, arka çıkan, yardımcı, sponsor nevzuhur: yeni çıkma, zıpçıktı zahir: açık, belli, dış yüz, görünüş (çoğ: zevahir, zevahiri [görünüşü] kurtarmak şekliyle kullanılıyor) tezahür(at): bunu bilmeyen yoktur inşallah.
kelimeyi incelerken sözlük “zehra” kelimesinin de arapça parlamak, ışımak fiilinden geldiğini söylüyordu. üstelik iki kelimeyi de aynı maddenin içinde değerlendirmişti. zuhur kelimesi ﻇ harfi ile, zühre kelimesi ﺯ harfi ile yazılıyordu ama buna rağmen “aynı nihai kök” gibi bir kavramla iki kelimeyi birbirine bağlamıştı. açıkçası biraz kafam karıştı. zehra: ışıyan, parlak (dişil) zühre: merkür’den sonra güneş’e en yakın gezegen, çoban yıldızı, akşam yıldızı, çolpan, çulpan, kervankıran, kervan yıldızı, venüs.
zührevî kelimesi de buradan (zühre) geliyor ama nasıl bir anlam dönüşmesi olmuş bilemiyorum. cinsel ilişkiyle bulaşan frengi, bel soğukluğu vb. hastalıklar için kullanılıyor zührevî kelimesi. bildiğim tek şey, zühre’nin, aşk tanrıçası venüs’le eş anlamlı olması. buradan hareketle aşkın cinsel ilişkiye indirgenmiş olması kafamdaki cevapsız soruların sayısını artırmaktan başka bir işe yaramıyor.
