Ellerini Sakla
nasıl gelir yalnızlık bilemezsin
sevdanın dilsiz dokunuşları gibi
çay bardağı portakal kabukları arasında
hüzün derinden akan bir ırmaktır
yığar ellerimizi sonsuzluğun kıyısına
ve sen dayamışsın geceye sırtını
çay bardağı portakal kabakları arasında
ellerinde titreşiyor umudun ışığı
yürüyor hayatın kök uçlarına
bir türkü gibi doldurup damarlarını
sonra bir kuş oluyor da ellerin
çaybardağıportakal kabukları arasında
uçuyor içimin en umutsuz ormanında
gecenin gözleri ne keskindir bilemezsin
ellerini sakla ellerini sakla
sesim nasıl da şaşırıyor ellerinin yanında
çay bardağı portakal kabukları arasında
alıp götürürken yüreğimi
bir karanfil gibi sokuluyor gece
ellerini sakla ellerini sakla
Mehmet Doğan
Bir yanıt yazın