-
·
Üzülme, Allah Bizimle!
Ben gitmeyi senden öğrendim. Sen bu kadar güzel gitmeseydin eğer… Gitmek bu kadar güzel olmayacaktı. Gittiği yeri güzelleştirmeyi de sen öğrettin bana. Bugün “gitmek” için methiyeler düzüyorsam sendendir. Bu “hicran” bestesi düşmüyorsa dilimden, sendendir. Ben sende gitmeyi sevdim. Seninle gitmeyi sevdim. En çok sana gitmeyi sevdim. Benim, benden gidişlerimi, sana varışlarımı kabul et. Beni sensiz…
-
·
Ben Hiç Unutur muyum Baba Seni!
Her sabah boynuna sarılarak yolcu ettiğiniz bir babanız var değil mi? Kokusunu içinize çektiğiniz… Benim yok artık. Ben onu son kez tabutuna sarılarak yolcu ettim dün. Bir daha “babam” diyeceğim kimse olmayacak. Kollarına atılacağım bir babam. Yaramazlık yaptığımda bana kızacak bir babam. Dünyanın en güçlü insanı olan babam. Babasının elinden tutup gezen çocukları kıskanacağım hep.…
-
·
Yazmadan da Anlaşıyoruz Ya! Ya da Okumak, Yazmak, Dil, İletişim ve Teknoloji Sarmalında Türkçe
Yazmamak en güzeli. En güzel çare yazmamak! Nasıl söylerseniz söyleyin, yeter ki yazmayın. Kalem israf olmaz, zaman israf olmaz, dil israf olmaz. Ve israf haramdır. Yazarsanız yüreğiniz kanar. Başka kanamalara benzemeyen şekilde. Merhem kabul etmez yaralara hazırsanız ne âlâ. Kendi kendini sağaltan bir hastalıktır bu. Yazdıkça kanar, kanadıkça yazarsınız. Kanadıkça iyileşirsiniz. İletişim çağındayız. Hız çağındayız.…
-
·
Bir Karne Günü Daha Geldi
Bütün anne-babalara… Karneyi mi önce gördünüz, karneyi getireni mi, bilemiyorum. Umarım karne sahibi, karneden çok daha değerlidir yanınızda. İyi veya kötü bir karne varsa elinizde, bütün kıymetini karşınızda duran ciğerpârenize borçludur. Bilseniz bu ne güzel farkındalıktır… Evlatlarınızı siz seçmediniz. Doğaldır ki, onlar da sizi seçmediler. Ama sorsaydınız “Kimi seçerdiniz?” diye, onlar anne-babaları olarak yine sizi…
