-
·
Ön Söz Yerine
“Göğün yırtık yeri düştü başıma,Soğuk su kattılar ıstı aşıma,Her gün bir taze dert çıktı karşıma,Bir gece yatmadım eski dertle ben.”1 “Niçin yazıyorum? Kalbimde olanın dışarı çıkması lazımdır. İşte bunun için yazıyorum.” diyor Beethoven. “Yazmasam ölecektim”2 diyen yazarın da ne kadar haklı olduğunu herkes biliyor, yazanlar içinde. Katlanılmaz bir durum olmalı kalemsiz ve kâğıtsız kalmak. Hâl…
-
·
Altından Kalkamadığımız
Önce yer sarsıldı, sonra ben. Binalar yıkılırsa altından sağ çıkabilirdim belki. Ya yıkılan bensem! Kendi enkazımdan sağ çıkabilir miydim acaba? Binalar sekiz şiddetine dayanıklı yapılmıştı ve direniyordu. Ben kaç şiddetinde bir depreme tahammül edebilirdim hiç bilmiyordum. Yer sarsılıyormuş, sarsılacakmış! Nereye kaçacaksınız? Kime sığınmalısınız? Üstelik elimizden de bir şey gelmiyor. Tedbir alınmalı elbette. Ama tedbir dediğiniz…
-
·
Bir Çocuğa En Çok Yakışandır Bayram
Hayli zamandır kelimelere takılıp kalıyor zihnim. Bir kelimenin köküyle anlamı arasında nasıl bir ilgi vardır, meraktayım. Telâffuz, kelimenin anlamını etkiler mi? Ya da herhangi bir kavramı bugün kullandığımızdan daha farklı bir kelimeyle karşılasaydık zihnimizdeki çağrışımı yine aynı mı olurdu? Hüzün kavramı düştü kalemin ucuna. Ağzımızdan çıkan hüzün kelimesi bizi hüzünlendirir mi mesela? Kelimenin telâffuzundaki hüzünlü…
-
·
Sevginin Yanılgısı Yok
Görüyorum. Işıl ışıl gözleriniz var. İçinden bayram sabahlarının serinliği geçmiş. Gönle bahar muştuları getiren gözleriniz. Bıraktığımız yerde bıraktığımızdan daha mutlu insanlar bulmak ne güzel. Bir yanda Yusuflar, Mısır’a aziz olan ama hep köle kalan, Züleyha’ya. Bir yanda Züleyhalar, ne kadar zindandaysa Yusuflar, o kadar zindanda kalan… Yani sen. Yusuf; güzelliği, güzellerin parmaklarını kan içinde bırakan.…
