Bazı şiirler vardır sizi bulunduğunuz andan çıkarır, otuz kırk yıl önceye götürür. Halil Soyuer’in aşağıdaki şiiri benim için böyle bir şiirdir.
Aslında bu şiir benim için bir şiir olmaktan çok önce bir şarkıdır. İlk kez gençlik yıllarımda kulağıma çalınmış, sonrasında defalarca dinlenmiş bir şarkı… Zihnim beni yanıltmıyorsa Emel Sayın’ın “Rüzgar” albümünde yer alıyordu. Albüm dediğime bakmayın, bildiğiniz kaset işte. Bir şarkıyı defalarca dinlemek için kaseti baştan sona dinlediğiniz veya biraz geri sarıp şarkının başını bulmaya çalıştığınız zamanlar… Güzel miydi? Hem de ne güzel! Yeni neslin bunu anlaması biraz zor.1
Gerçekten ne ilginç günlermiş o günler. Bir gazetede -bulabilirseniz tabi-, sevdiğiniz sanatçının yeni kasetinin reklamını veya haberini göreceksiniz. Ya da bir kasetçi vitrininde albüm afişini göreceksiniz. Sadece görmek, haberdar olmak da yetmez. Günlerce o kasetin piyasaya çıkmasını, sizin kasetçiye gelmesini bekleyeceksiniz. Şimdi her şey ne kadar hızlı yayılıyor piyasaya. Bu çağda ulaşılan şeylerin kıymetsizliği bundan olmalı. 😔
Yazdıklarıma bakıp yokluk güzellemesi yaptığımı falan sanmayın. O çağın şartları öyleydi deyip geçerim elbette. Ben sadece günümüzün hiçbir şeyle mutlu ol(a)mayan yeni yetmelerine üzülüyorum.
Ardından
Gideceğin yere beni de götür
Sorana derdimin dermanı dersin.
Götür de istersen sokakta yatır
Elimde gönlünün fermanı dersin
Adını iğneyle işle derime
Kölemdir desen de gitmez arıma
“Bunlar ne? ” derlerse mektuplarıma
Mahvolmuş bir ömrün romanı dersin
Duysalar da coşup çağladığımı
Bilmezler sana bel bağladığımı
Görenler olursa ağladığımı
Fırat’ın en taşkın zamanı dersin.
Halil Soyuer
- Zihnim beni yanıltmış. Şarkı “Emel Sayın 76” albümünde yer alıyormuş. ↩︎
Sen de düşüncelerini paylaş!