Senin İçin
Alacakaranlıkta dağ yollarının,
Hani tezek tezek kokar yalnızlığı.
Toprak adamının, öyle şıpır şıpır
Elinden yüzünden akar yalnızlığı.
Ağacın, yaylanın, insanın nasibi
Bir şey ki, yaşamak gibi, ölmek gibi;
Sırtına giydiğin beyaz gömlek gibi
Çıkarabilirsen çıkar yalnızlığı.
Değil, değil yalnız ananın, babanın,
Can evine tak eder karasabanın,
Bir köşede unutulmuş kasabanın
Kalbe kurşun gibi çöker yalnızlığı.
Güz ayları, kapıları nasıl çalar?
Damlarda korka korka durur bacalar,
Ve harman sonrası başlayan geceler
Ruha yıldız yıldız döker yalnızlığı.
Göz göz olur Anadolu kurakları,
Sızlatır ağam, sızlatır yürekleri,
Dağ başlarında telgraf direkleri
Memleket memleket çeker yalnızlığı.
Mustafa Necati Karaer
Sen de düşüncelerini paylaş!