İşte Böyle
Yalnızım.
Gündüzler, geceler boyu yalnız.
Ne elimden tutan dost, ne yüzüme gülen kız
Dolaşıp durduğum sokaklar ıssız.
Sokaklar unutturmaz yalnızlığımı.
Bekârım.
Beklemez yolumu penceresinde karım.
Ne bir türkü duyarım bekâr odamda ince
Ne dağınık eşyama değer kadın eli
Ne olurdu her akşam eve gelince
Masal gözlü bir çocuk "Baba" deseydi.
Rüyalar unutturmaz bekârlığımı
Çirkinim.
Usandım tek başıma türküler çağırmaktan
Biliyorum güzel değil gözlerim, dudaklarım
İçinizden çıkıp gitsem bir gün diyordum
Başladığım bütün türküler yarım
Öyle bakmayın yüzüme kahroluyorum.
Türküler unutturmaz çirkinliğimi...
Üstelik şairim bilemezsiniz
Her akşam rüzgâr gibi sokaklara düşerek
Elleri ceplerinde birisi gezer
Bir yürek taşı göğsünde duygulu, ürkek
Ceylân yüreğine benzer
Mısralar anlatmaz şairliğimi.
Yavuz Bülent Bâkiler
Bir yanıt yazın