Yine bir Nurullah Genç şiiri. Şairin Aşkım İsyandır Benim adlı eserinde yer alan şiirlerden biri. Son dönemin yaşayan en iyi şairlerinden biri bana göre. “Unutuyorum Sensizliğe Alıştığımı” şiiri, 1992 yılından bu yana defterimde yer alan, ara ara okuduğum güzel bir şiirdir. Şairin erken dönem şiirlerinden biri olduğu bellidir. Ki şairin şiir dilini az çok bilen biri ne demek istediğimi anlayacaktır. Konumuz şairin dili değil. Siz şiire verin kendinizi. 🙂
Unutuyorum Sensizliğe Alıştığımı
Aşkın ve acının vadilerinden
Geçerek yürümeyi öğrendi kalbim
Gözlerin var mıydı senin
Görebilir miydin duygularımın
Maverada açan çiçeklerini
Ellerin var mıydı senin
Tutabilir miydin uzatsaydım ellerimi
Nefesin zor fırtına dağıttı bedenimi
Parmaklar arasında duman duman her akşam
Ölümle randevumu hatırlayıp yeniden
Mezarıma yürürken
Unutuyorum sensizliğe alıştığımı
İçimin kan rengi okyanusunda
Zıpkın yemiş balık gibi yüreğim.
Nurullah GENÇ
Daha önce sayfada yayımlanmış Nurullah Genç şiirlerini okumak isterseniz burada…
Bir yanıt yazın