Gün Vurdu Pencereme
Yağmurlar hep yalnızlığımın ötesine yağıyordu
İsimsiz adalar gibiydin denizler ortasında
Toz-ipekti yüreğinde gizli tomurcuklar
Açılamıyordun.
Hasta yosunlar düşerdi ıslak kumlarına
Sedef avuçlarında donmuştu zaman
Sen yokluğunu yaşardın öylesine yöntemsiz
Ben haritalarda aranırken
Boz-bulanıktım sallantılı pencerelerde
Dolu açılır boş kapanırdı gözlerim
Mutsuzdum ama umudum vardı, gelecektin
Camlara yapışmış bir özlemin arkasından
A. Duran Ayyıldız
Bir yanıt yazın