Kategori: Cahit Sıtkı Tarancı
-
Cahit Sıtkı Tarancı – Çocukluk
Çocukluğumun şiiri. İlk kez, ilkokula gittiğim yıllarda bir kitapta (ders kitabı olmalı, başka kitabı nereden bulacaktım ki) okuduğumu hatırlıyorum. Sonrasında zihnimin bit köşesinde hep yaşamış. Ne zaman ki üniversiteye gittim, ya da mesleğe başladım, Cahit Sıtkı şiirleri içinde bu şiiri…
-
Cahit Sıtkı Tarancı – Sevdalı
Sevdalı Gönül sende, göz yolda kaldı; Ne postacı semtime uğrar,Ne turnalar selam getirir; Vefasız çıktın Beşiktaşlım Katlanmaksa katlanıyorum, Kimselere belli etmeden.İyi kötü bir iş tutmuşum;Acısı tatlısı hep bir.Ha Ankara, ha Çemişkezek;Senden uzak olduktan sonra. Nerde olsa yaşıyor insan; Nerde olsa…
-
Cahit Sıtkı Tarancı – Yalnızlığa Dair
Yalnızlığa Dair Can yoldaşın olmazsa olmasınYalnızım diye hayıflanmayasın,Eğilmiş üstüne gökyüzü masmaviBir anne şefkatine müsavi.Üç adım ötede denizDosttur, ne öfkesi ne durgunluğu sebepsiz.Bir derdin varsa açabilirsin ağaçlaraAğaç yaprak verir, sır vermez rüzgâraVe kış yaz,Dalda kuş eksik olmazDağ başında dumanYalnızlık nedir göreceksin…
-
Cahit Sıtkı Tarancı – Garip Kişi
Garip Kişi Bir akşam ilk olarak ağladım,Bekar odamın penceresinde.Hani ev bark? Hani çoluk çocuk?Ne geçti elime bu hayatınMeyhanesinde, kerhanesinde?Yatağım her gece böyle soğuk.Saadet bu ömrün neresinde? Cahit Sıtkı Tarancı