Kategori: Faruk Nafiz Çamlıbel

Bahçeden Saraya Son goncalar döküldü. Sakın gelme bahçene.Kalbinde mevsimin gamı yer tutmasın derim.Yaprakların döküldüğü atlas ferâcene,Nisan olunca rûhumu ben yaymak isterim.Kalbinde bahçenin gamı yer tutmasın, bırak;Vardır sarayda sönmeyecek bir bahar, ısın;Sen bir güneşle çerçevelenmiş kadar sıcak,Gün yüzlü sırma saçlı ve zümrüd bakışlısın! Faruk Nafiz Çamlıbel

At Bin gemle bağlanan yağız at şâha kalkıyor,Gittikçe yükselen başı Allah’a kalkıyor!Son macerayı dinlememiş varsa anlatın;Râm etmek isteyenler o mağrur, asîl atın.Beyhudedir, her uzvuna bir halka bulsa da;Boştur, köpüklü ağzına gemler vurulsa da…Coştukça böyle sel gibi bağrında hisleriBir gün başında kalmayacaktır seyisleri!Son şanlı macerasını târihe anlatın:Zincir içinde bağlı duran kahraman atınGittikçe yükselen başı Allah’a kalkıyor;Asrın…

Yolcu ile Arabacı — Gurbet ademden kara, hasret ölümden acı.Ne zaman tükenecek bu yollar, arabacı?— Henüz bana “Yolunun sonu budur!” denmedi,Ben ömrümü harcadım, bu yollar tükenmedi.— Atları hızlı sür ki köye pek geç varmasın,Nişanlımın gözleri yollarda kararmasın.— Düştüğüm yollar gibi sonsuzdur benim tasam,Bekliyenim olsa da razıyım kavuşmasam…— Bir kere görse gözüm köyün aydınlığınıKül bağlar içerimde…

Kıskanç Sakın bir söz söyleme, yüzüme bakma sakınSesini duyan olur, sana göz koyan olurDüşmanımdır seni kim bulursa cana yakınAnan bile okşasa benim bağrım kan olur.Dilerim Tanrı’dan ki, sana açık kucaklarBir daha kapanmadan kara toprakla dolsunKan tükürsün adını candan anan dudaklarSana benim gözümle bakan gözler kör olsun! Faruk Nafiz Çamlıbel