Kategori: Ziya Osman Saba
-
Ziya Osman Saba – Ne Oldu?
Ne Oldu? Odamız kararırken indirdiğin perdeler,-Çarşının gittikçe artan gürültüsü-Gelip kenarına oturduğun minder,Genç kızken işlediğin masa örtüsü,Yeşil abajurlu lambamız,Küçük sobamız,Anlatsanız.Ne oldu o geceler, eski akşamlarımız?Beyaz elbiseler giyindiğin zamanlar..Niçin yazmadık bir yere satır satır,Duvarlar! Ne oldu konuştuklarımız?Yüzünün pembeliği, saçlarının örgüsü.Ben diyeyim: Kış…
-
Ziya Osman Saba – Ölmek Konusunda
Ölmek Konusunda Ha üç gün önce, ha beş gün sonra.Geldiğin gibi gidişin.Nereye gittiyse anan, baban,Peşinden kardeşin.Bir yaprak dökümüdür dört yandan.Bir dostun, seninle ağlamış gülmüş,Bir sabah gazeteyi açarsın ki:Ölmüş!Daha dün gibidir hepsi.Evlendiğin gün çekilmiş resim.Mesutsun bak, çoluk çocuğunla.Geçti kaç mevsim.Gençtin, dinçtin……
-
Ziya Osman Saba – Beyaz Ev
Beyaz Ev Gözlerimin önünde hep aynı beyaz ev.Her dağ yamacına kurduğum,Beliren her su kenarında,Pembe damlı, yeşil pancurlu, balkonlu,Balkonuna tırmanan sarmaşık.Gece, pencerelerinden sızacak ışık,Kışın tütecek bacası. Kapıyı ittiğinde çalacak bir çıngırak.-Duyuyorum o sesi şimdiden, berrak –Geçeceğin yol, çıkacağın üç basamak,Ellerinden sıyırıp…
-
Ziya Osman Saba – Kim Bilir
Kim Bilir İlk yağmur damlası düştüKuru yapraklarına güzün.Ardında kış kıyamet,Dert, hüzün.Alınyazısı hepsi… Kısmet…Ha yazı, ha kışı geceyle gündüzün,Kim bilir kaç günü kaldıÖmrümüzün? Ziya Osman Saba