-
·
Ben Hiç Unutur muyum Baba Seni!
Her sabah boynuna sarılarak yolcu ettiğiniz bir babanız var değil mi? Kokusunu içinize çektiğiniz… Benim yok artık. Ben onu son kez tabutuna sarılarak yolcu ettim dün. Bir daha “babam” diyeceğim kimse olmayacak. Kollarına atılacağım bir babam. Yaramazlık yaptığımda bana kızacak bir babam. Dünyanın en güçlü insanı olan babam. Babasının elinden tutup gezen çocukları kıskanacağım hep.…
-
·
Bıraktığımız Yerden
Dışarıda yağmur var. Çıkıp ıslanmak istiyorum. Caddeler boyu yürümek ama hiçbir yere varmamak, varamamak. Sırılsıklam oluncaya kadar arşınlamak sokakları. Öyle ki, çıkmaz sokak olduğunu bile bile dalmak karanlıklara… Başımı kaldırıp gökyüzüne bakmalıyım. Ki yağmur saklamalı gözyaşlarımı. Damlalar kaybolurken ellerimde, avuçlarımın yandığını hissetmeliyim. Yanaklarım bir dostu karşılar gibi karşılamalı damlaları. Ha gözyaşı olmuş, ha yağmur… Caddenin…
-
·
Bir Sevgiydi Bakışlara Asılan
“Daha dün annemizinKollarında yaşarkenÇiçekli bahçemizinYollarında koşarken…” Bu şarkıyla başlamıştı macera. Hatırlayanlar için… Yeni bir anne baba bulmuştuk kendimize. Sonra bir abi, bir abla olmuştu anne baba saydığımız insanlar. En zor günümüzde, biri vardı yanımızda, bizi yalnız bırakmayan. Farkına varamadık büyüdüğümüzün, onları arkadaş bellediğimiz zamanlarda bile. Onlar birer elçiydi. Bir haber getirmişlerdi uzak diyarlardan. Ve bir…
-
·
Hayatın Yükü
Yol… Başlangıcına ve bitişine karar veremediğimiz en uzun yolculuktur hayat. En kısa dersek de yanlış yapmış olmayız sanırım. Nerede başladık, ne zaman bitireceğiz, bir bilsek, ama ne mümkün! Bu kısa bir yolculuk olacak, evet çok kısa. Öyle çok ki yapılacaklar… Zaten hayatın kendisi değil midir omuzlarımızda ağırlığını hissettiğimiz? Yapacaklarımızın yüklediği sorumluluktur. Yoksa ne var yaşamakta?…
