Gene Sel Almış Çarşambayı
Ummadım ki başka bulam dünyayı
Önüme ilk çıkan sokağa koştum.
Alın yazısıyla ölçtüm nasibi
Ya sustum ya kaderimce konuştum
Sebepsiz bel bağladım hayata
Omuz verdim mihverine dünyanın.
Gölgemi peşime bağlanmış derken
Önüme çıkınca korktum, inandım.
Dünya da yabancı, ahret de bana,
Yaşamayı korkulara borçluyum.
Bir laf işitmişsem sevdadan yana,
Dilimdeki türkülere borçluyum.
Bu şehirde geceler uzun diye
Ben, herkesten önce sabaha girdim.
Niçin uzatmaya kalktım ömrümü?
Günler uzadıkça günaha girdim.
Ninem "yalan dünya bir hafta" derdi,
Saymaya korkardım bitecek diye.
Gene sel almış çarşambayı
Altı günlük ömrüm kalmış geriye.
Fikret Sezgin
Sen de düşüncelerini paylaş!