Akşam ve Verâ
verâ, verâ, verâ!..
her şey kımıltı ve böcektir;
ve Dünya yara içinde yara…
kendini bitmeyen bir yağma gibi yaşadın:
benim dışımdaki sır;
senin içindeki aynadır;
bilir misin yağmurlar da daralır;
seni yazmadığım için;
yüzündür çisil çisil iner camlara…
Dünya elbet yara içinde yara…
Hilmi YAVUZ
Bir yanıt yazın