-
·
Paşamın “Burak Abi”sine…
Paşamın “Burak Abi”sine, Öyle anlar vardır ki en çok yazmak istediğimiz yazı, kalbimizi en çok yoran yazı olur. Bilmezsin, bilmezler, bilmesinler. Bir “Burak abi” yankısı hiç gitmez kulaklarımızdan, kalbimizden. Yeğenlik vasfın mahfuzdur. Çok ayrıcalıklı bir yerin hep var bu yürekte. Yankısı dinmeyen sesin hatırına yıllarca da böyle olacak. Şimdi sen büyüdün ve liseyi bitiriyorsun, öyle…
-
·
Ayların Önemi Yok
Sevgili Bahriye Elif, Her birimizin bir diyara savrulup gittiği şu âlemde, bizi bir zamanlar tanıştıran, buluşturan, aynı mekanı paylaştıran Zeybekler’i yad ederek satırlara sarılmak huzur veriyor. Yaz bitti. Hatta güz de bitiyor takvimler üzerinde. Gerçi Antalya gibi bir şehirde güz biter mi emin değilim. Yaşayıp göreceğiz. Bu şehrin havasını solurken yazdığım ilk yazı sana kısmet…
-
·
Bizden Geriye Yazgılar Kalır
Sevgili Halime, “Yaşamı saklamalısın kâğıtlarda. Çünkü bir şiir mevsimi ömrümüzde bizden geriye yalnız yazgılar kalıyor.”1 diyen yazara senin de hak verdiğini biliyorum. Demiştin ya bir seferinde: “Elinde hatıra defteriyle üniversite koridorlarında gezen bir genç kız görürseniz, işte o benim!” Öyle ki arkadaşlarının sana güldüğünden ve buna bağlı bir çekingenlikle hocalarına birkaç satır yazdırmaktan imtina ettiğini…
