-
·
Gel, Son Kez Sarılalım Seninle
Sevgili İrem, Bu son sabah. Sen benim “bu son sabah”larda hangi huzur ve coşkuyla o kapıdan içeri girdiğimi hiç bilmedin. Bir parça hüzün de yok değildi içinde. Şimdi okulun her köşesinde anlaşılmaz bir telaş vardır. Alt sınıfların kendilerince önem verdikleri birtakım telaşları bir kenara bıraktım. Sadece son sınıfların, son kez bir okula ait olmanın verdiği…
-
·
Hicransız Sabahlara Uyandığımızda
Sevgili Hicran, Nelerden ayrılmıyor değil mi insan yalan dünyada? Ve nelere alışmıyor insan; kalbini kanatarak, iyileştiremediği yaralarına tuz basarak. Şairce söylersek: Acıyı bal eyleyerek… Sana bu adı verenlerin de sağaltamadığı yaraları var mıydı acaba? Belki seninle ayrılık acısını dindirmek istediler. Belki adını “hicran” koyarak onulmuş dertleri dağladılar. Belki de adını her söylediklerinde kabuk bağlamış bir…
-
·
Kalbinde Yıldızlar Işırken
Sevgili Mustafa, Bu mektubu bitirdiğimde işimin yarısını bitirmiş sayacağım kendimi. Bu ilk yazı. Hedefimi tutturabilirsem -inşallah aksama olmaz- en az yirmi beş mektup koydum zihnime. Kelimelerle dans etmenin keyfine varmış, bunu başarıyla yapmış ve yapmakta olan birine bilinmeyen bir dans figürü göstermek kadar zor olacak bu. O zaman dans! Uzun zamandır her şeyi telefonda ve…
-
·
Yarım Bırakılmış Şiirlerin Hüznü
Sevgili Afra, Bardaktan boşanırcasına yağmur yağıyor dışarıda. Bu yazının nerede yazıldığını bilsen -belki- gözyaşların yağmuru bastırırdı. Sen gittin. Oysa biz seni hiç “gitmiş” farz etmedik. Hep kaldın aklımızın ve kalbimizin bir köşesinde. Arkadaşların hâlâ duruyorlar aynı okulda. Sonra bir gün ben de gittim. Hem de ne gidiş! Son haftalarına yaklaştığın lise hayatının bitişine şahit olamamak…
