Eseri incelemek veya satın almak için bağlantıya göz atabilirsiniz.
🔗 Kitabı İncele
En çekindiğim konulardan biridir annem için yazmak. Şimdi yok. Epeydir yok. Ona doyamadım. Hep ihtiyaç hissettim. Fakat ne zaman ona dair bir şey yazsmaya kalksam, kalemim, hiç yaşayamadığında ve babamın onu hırpalamalarında takılıp kalyor. Ben ağlıyorum, kalemim ağlıyor. Onu kalbimdeki mufafazasına yerleştirip örselemek istemiyorum. Keşke o bembeyaz, narin ama yıpranmış ellerinden tekrar öpebilseydim.
Ece Hanım duygu yüklü yorumunuz için teşekkür ederim.
Biliyorum ki bir erkek gözüyle, anne olmaya dâir ne yazsam havada kalacak. Allah hiçbir evladı annesiz (ve de babasız) bırakmasın. Ve yaşıyorsa anneler-babalar, doya doya öpülmeli ellerinden.
Fatih Kısaparmak’ın “Mor Salkımlı Sokak” şarkısı ve içinde geçen aşağıdaki şiir bir anneye söylemiş gibi dinlenirse ne kadar anlamlı oluyor.
Bu akşam da sensizliği anılara sarıp içtim
Kaybettikten sonra anlıyor insan
Meğerse hiç kimseyi senin kadar sevmemişim
Bir dönsen en güzel yerinde biten o rüya yeniden yaşanır istesen
Yıldızları sermez miyim ayaklarına?
Geldiğin yollara toz olmaz mıyım?
Yine şafak söküyor
Uykuların unuttuğu gözlerim yine tavanda
Ne vardı diyorum ah bir dönseydin son anda
Şarjörüne hasret sürdüm sazımın
Şimdi hüzün işgalinde yüreğim
Ve ben hâlâ mor salkımlı o sokakta bıraktığın yerdeyim
Mor salkımlı o sokakta ellerimi tut
Okşa yine saçlarımı dizinde uyut
Ne çok severmişim gidince anladım
Bu serseri gecelerde sana ağladım
Kıymet bilmenin en etkili yolu kaybetmek olsa gerek. Sudan çıkmış balık misali. Keşke kaybetmeden bilebilse insanoğlu en kıymetlilerinin değerini henüz vakit varken… Öpülesi ellerini alnına koymak için her fırsatı değerlendirse, yüz sürse cennet kokulu ayaklarına… Dua dua karıncalansa sağlıkları için elleri, Baş ucuna konmadan Peygamber gülleri…
Rahmet-i Rahman’a kavuşmuş tüm annelerin ruhları şad, mekanları cennet, komşuları Hz. Muhammed olsun inşallah
Önce güzel duanıza amin diyeyim.
Kitap der ki “Kahrolası insan, ne kadar nankördür.” (Abese-17) Burada kastedilen doğrudan Müslüman olmayabilir ama nihayetinde insanoğlu nankördür işte. Kıymet bilmez bir hali vardır. Daha çok sahip olamadıklarıyla ilgilenir ve elinin altındaki nimetleri hep ıskalar. Sadece şarkılarda kalsın “Kaybettikten sonra anlıyor insan” yakınması…
Gecenin bir yarısı içime oturdu yorumunuz. Vakit varken elleri öpülmeli anaların. Vakit varken ve analar varken…
Bir yanıt yazın