Kategori: Mehmet Aycı

Yerine Ben Tükendim Kokusundan şiir yazdım topunun Gülleri tükettim sen tükenmeden Eşiğinde bekliyorum kapınınYolları tükettim sen tükenmedenTutulmuşum kör olası ağırına Mızrap ile kuyu kazdım böğrüne Yara açtım dut dalının bağrına Telleri tükettim sen tükenmeden Olur dersin kurtla kuzu barışır Olmaz…

Beni Yetim Verme Beklemek sabrımı yedi bitirdiBir yol söyle bir hâl söyle geleyimNazlı akşamlarda düştün aklımaSökülmez gönülden sevda çivisiZaman tükendikçe batar derineBeni yetim verme yâd ellerine Uzanır içime en koyu hasretGömülmüş kalmışım diz boyu hasretArkadan ömrüme ağlamaktayım Beklemek ömrümü yedi…

Ellerinle Ver Elime Baharı Kaç uykusuz gece kaldı ardımda Kış hançeri yemiş bir bahar gibiYüreğim kerbela, kan pınar gibi Sabah niyetine ben ağardığımda Ekmeğa doğradım seher tadını Şu gördüğün dağlar türküsüz olmazToprak bilir sen bilmezsin adını Yiğit cansız olur ülküsüz…

Söz Yitirdiğim bir şey var, sende arıyorumYüreğim bir madenci feneri, yol uçurumYaklaşma diyorsan peki, umudumBir daha kimseden sormayacağım seni Söz olsunAkrep tutmuş gibi kirpiklerinin ucundanBeni görünce üşüyorsun tamamUğramam bir daha kamçılasa da kanSana kör bakacağım, görmeyeceğim seni Söz olsunDağlara doğru…