Mehmet Aycı – Söz

Söz

Yitirdiğim bir şey var, sende arıyorum
Yüreğim bir madenci feneri, yol uçurum
Yaklaşma diyorsan peki, umudum
Bir daha kimseden sormayacağım seni
                                             Söz olsun

Akrep tutmuş gibi kirpiklerinin ucundan
Beni görünce üşüyorsun tamam
Uğramam bir daha kamçılasa da kan
Sana kör bakacağım, görmeyeceğim seni
                                             Söz olsun

Dağlara doğru uçan kuşlarla
Tüm sırları soyulmuş nemli düşlerle
Öfke çiçekleri getiren kışlarla
Korkma yokuşlarda yormayacağım seni
                                             Söz olsun

Kurtlar gibi ulusa da gönlüm ardından
Sormayacağım yüzünü izini yollardan
Tüfeğimin namlusunun ucuna konan
Kınalı keklik olsan da vurmayacağım seni
                                             Söz olsun

Bir kuvvet iksiridir eski fotoğrafların
Bakışların konuşur kilitlense de dudakların
Şimdi yol ayrımındayız, bakın
Af çıkmazsa artık sormayacağım seni
                                             Söz olsun

Elindedir, dönüştür bu ağıtı serenatlara
Düş atları uçursun bizi bulutlara
İki kılıç gibi dövüşürken akla kara
Adak olsan da kurban vermeyeceğim seni
                                             Söz olsun

Mehmet Aycı