-
·
Gecelerim Yıldız Yıldız Işıyor Hâlâ
Sevgili Yıldız, Göğümüzü çalmışlar, farkında mısın? Yüzlerce yıldızım vardı benim. Her biri bir âleme savrulmuş olmalı. Bu hırsızlığı yapanlar, “göksüzlük”e mahkum ederlerse insanları, sanıyorlar ki umutları biter, yaşama sevinçlerini kaybederler. Yıldızlarını alırsak ellerinden, gecelerini de zindana çeviririz. Söyle onlara; gök bizim içimizde, yıldız içimizde. Yaşadığımız sürece ne gecemizi karartabilirler ne umudumuzu. Bu anlamsız kin, yersiz…
-
·
Ölüm Aşka Dâhil mi?
Sevgili Ümmühan, Sen ne hayal etmiştin, hayat sana ne sundu? Hep böyle mi olur? Mutlu biten masallar yok mudur? Niye hep kötüler kazanır? İyilerin boynu bükük yaşamak zorunda kalışı neyin cezasıdır? Sorular, sorular… Kalemin anlatmaktan aciz kaldığı bir aşk hikâyesi olmalıydı Ümmühan’ın bahtına düşen. Pembe panjurlu evlerde boy boy çocukların büyüdüğü / büyütüldüğü bir hikâye.…
-
·
Acıların Sütüyle Büyüttüğüm Umutlar*
Sevgili Ayşe, Bundan yirmi yıl önce yazmıştım aslında ben bu yazıyı. Sonra her yıl yeniden yazdım. Hep aynı şeyleri yazdım. Sürekli tekrar ettim kendimi. Başkalarının, yazdıklarıma hangi gözle baktığını hiç önemsemedim. Benim bir hikayem vardı anlatacağım. Yirmi yıl önce sen yokken hangi coşkuyla anlattıysam, sana da aynı coşkuyla anlatacağım. Dinlemek ister misin? Suskunluğunu “evet”e sayıyorum.…
-
·
İsmiyle Müsemma Olmak
Sevgili Neslihan, “İsmiyle müsemma olmak” diye bir deyim var dilimizde. Anlamını bilmiyor çokları. Eğer sen de bilmiyorsan araştırıp öğrenirsin. Belki bu sayede ismini daha çok seversin. Deyimin ortaya çıkış şekliyle ilgili bir fikrim yok. Bir süredir zihnimi kurcalıyor “ismiyle müsemma olan” dediğimizde bu anlamı tam olarak karşılayacak birisi var mıdır diye. Cevap hep aynı kapıya…
