Uzat Ellerini
Yağmurlar beni yüreğimden vurur
Seni sevmek aşkı silmektir kitaplardan
Yüreğim yorgun bir peron Haydarpaşa'da
Ayrılıklara çarpa çarpa büyürken sevda
Beyaz bir yalnızlık ağlıyor saçlarımda
Senin saçlarında yağmur
Bir tren kaç ayrılık eder duraklarında
Akşam suskun bir cellat
Asmak için beni gözlerinin darağacında
Kuyularında bir Yusuf'um şimdi
Yüzüm sığmıyor yalnızlığıma
İçimde bir yürek gibi vuran ellerin mi
Artık yokluğun boş bir çay bardağı masamda
Ellerin çalıyor tüm özgürlükleri içimden
Akşam yorgun bir hayatı denerken avuçlarımda Savruluyor acının külleri yüreğimden
Seni trenler çiziyor içimdeki ayrılığa
Başında bulutlar taşıyan kutlu bir insan
Sönmeyen bir ateş yakmış denizin ortasında
Isıtmak için uşüyen yüreğimi
Gidiyorum uzat ellerini
Mesut Doğan
Bir yanıt yazın