Necip Fazıl Kısakürek’in “Bekleyen” şiirini -benim sanal şiir defteri dediğim- bilinmeyen şiirler kategorisine eklemek istediğimde hep yaptığım gibi internette bir arama yaptım.
Aslında önce şiir defterlerime baktım. İlginçtir ki bu şiiri dört defterde de bulamadım. Oysa çok sevdiğim şiirlerden biridir bu.
İnternette bulduğum şiirler daha ilk mısrada bu mecranın ne kadar yanlış bilgiyle dolu olduğunu gösteriyordu. Şiirin ilk dizesinde yer alan “bir” kelimesi hiçbir şiirde yoktu. Necip Fazıl bir hece şairidir. 11’li hece ölçüsüyle yazılmış bir şiirin ilk dizesinde on hece kullanacak değildi. Buradan da anlaşılıyor ki şiiri ilk paylaşan yanlış paylaşmıştı ve sonraki paylaşımların tamamı bu hatalı ilk paylaşımdan alınmıştı. Bunun başka bir açıklaması olamaz.
Şiir defterlerim demişken… İlk deftere ilk şiiri Aralık 92’de yazmışım. Otuz yılı geçmiş. Yani benim otuz yıldır sakladığım defterlerim var, şiir defterlerim… O yıllardan kalma günlüklerim de vardı benim bir zaman önce. Şimdi yoklar. Hikâyesini anlatmak uzun sürer. Belki bir gün kısmet olur.
Necip Fazıl’ın bir de “Beklenen” şiiri vardır. Bu şiirden çok daha kısa ve çok daha bilinir. Bir gün onu da eklerim buraya. Şimdi “Bekleyen” şiirini okuyalım.
Bekleyen
Sen, kaçan bir ürkek ceylânsın dağda,
Ben peşine düşmüş bir canavarım!
İstersen dünyayı çağır imdada;
Sen varsın dünyada, bir de ben varım!
Seni korkutacak geçtiğin yollar,
Arkandan gelecek hep ayak sesim.
Sarıp vücudunu belirsiz kollar,
Enseni yakacak ateş nefesim.
Kimsesiz odanda kış geceleri,
İçin ürperdiği demler beni an!
De ki: Odur sarsan pencereleri,
De ki: Rüzgar değil odur haykıran!
Göğsümden havaya kattığım zehir,
Solduracak bir gül gibi ömrünü,
Kaçıp dolaşsan da sen şehir, şehir,
Bana kalacaksın yine son günü.
Ölürsün.. Kapanır yollar geriye;
Ben mezarla sırdaş olur beklerim.
Varılmaz hayale işaret diye,
Toprağında bir taş olur beklerim…
Necip Fazıl Kısakürek
Bir yanıt yazın