Cenaze
Omuzlanınca tabutun
ilk defa kurtuldu ayakların topraktan;
pek muhteşem oldu medreseden çıkışın.
Bir dilim ekmeği çok görenler
yüzüne bakmayanlar sağlığında
dikildiler yol üstüne
bir selâmla ödediler bütün borçlarını…
Üzülme, gelmiyor diye çelenkler peşinden,
mevsimsiz oldu ölümün…
Ne olurdu bir kış daha bekleseydin,
bahar gelir çiçekler açardı…
Ölümün kimseyi sevindirmedi,
atsız arabasız kalktı cenazen.
Zaten alçakgönüllü bir adamdın,
herkesten uzak yaşadın
cami avlusunda.
Ölümün de gürültüsüz olsun!1
Rıfat Ilgaz
- Rıfat Ilgaz, Bütün Şiirleri, Çınar Yayınları, 2. Basım, Ağustos 2004, s: 48.
İnternette şiire ait farklı metinler var. Ben defterime yukarıdaki şekliyle kaydetmişim. Biraz araştırdıktan sonra yukarıda zikrettiğim kitapta da şiirin aynı şekilde geçtiğini görünce sevindim. Şair şiirini sonradan değiştirmiş olabilir mi? Elbette olabilir. Madem son yayınlanan kitapta bu hâlini benimsemiş, öyleyse doğru olan budur demek lazım. Diğer şiir metinlerine itibar etmeyiniz. 🙃 ↩︎
Bir yanıt yazın