Gazel
Efendimsin cihânda i’tibârım varsa sendendir
Miyân-ı âşıkânda iştihârım varsa sendendir
Benim feyz-i hayâtım hâsıl-ı rûh-ı revânımsın
Eğer sermâye-i ömrümde kârım varsa sendendir
Veren bu sûret-i mevhûme revnak reng-i hüsnündür
Gülistân-ı hayâlim nevbâharım varsa sendendir
Felekden zerre mikdâr olmadım devrinde rencîde
Ger ey mihr-i münevver âh u zârım varsa sendendir
Senin pervâne-i hicrânınam sen şem’-i vuslatsın
Be-her şeb hâhiş-i bûs u kenârım varsa sendendir
Şehîd-i aşkın oldum lâle-zâr-ı dâğdır sînem
Çerâğ-ı türbetim şem’-i mezârım varsa sendendir
Gören sergeşlikde gird-bâd-ı dest zann eyler
Fenâ-ender-fenâyım her ne varım varsa sendendir
Niçün âvâre kıldın gevher-i galtânın olmışken
Gönül âyînesinde bir gubârım varsa sendendir
Şafak-tâb eyledin peymânemi hûn-âb ile sâkî
Sabâh-ı sohbet-i meyde humârım varsa sendendir
Sanadır ilticâsı Gâlibin yâ Hazret-i Monlâ
Başımda bir külâh-ı iftihârım varsa sendendir
Şeyh Gâlib
AÇIKLAMALAR:
Efendimsin, cihanda itibarım varsa sendendir.
Âşıklar arasında şöhretim varsa yine sendendir.
Benim hayatımın bereketi, sözün özü yürüyen ruhumsun
Eğer ömrümde bir kazancım varsa senin sayendedir.
Bu sanal cismime parlaklık veren senin güzelliğinin rengidir.
Hayalimin gül bahçesi, ilkbaharı (varsa) sendendir
Devrinde felekten zerre kadar incinmedim.
Ey parlak güneş! Eğer ahımla feryadım varsa sendendir
Senin ayrılığının pervanesiyim, sen(se) vuslat mumusun
Her gece öpmek ve kucaklamak isteğim varsa sendendir
Aşkının şehidi oldum, ateşle dağlanmış bir laleliktir gönlüm
Türbemin kandili, mezarımın mumu varsa sendendir
Başımın döndüğünü gören çöl kasırgası sanır.
Yoklukta yok olmuşum, her neyim varsa sendendir.
Yuvarlanıp duran incin olmuşken neden başıboş bıraktın
Gönül aynasında bir tozum varsa sendendir.
Sâkî, kadehimi kanlı gözyaşıyla şafak gibi parlattın.
Şarap sohbetinin sabahında mahmurluğum varsa sendendir.
Ey Rabbim, ey benim Mevlâm! Galib’in sığınacağı yer sensin.
Başımda övündüğüm bir külah varsa sendendir
Bir yanıt yazın