Leyla İçre Leylasız
Dağdan dağa yardan yara vuruyor kalbim beni
Ben kendimden firariyim arıyor kendim beni
Düşler zindanında mahkûm müebbet sancır kalbim
Uşşak makamında tel tel çağırıyor kim beni
Ruhum denizleri içti içimden doğdu yazlar
Ben neye susadım ki bir yudumda içtim beni
Ben ki yola düşmeliydim yol gelip düştü bana
Avare olup cezbeler coştu her daim beni
Ellerimi gökyüzüne uçurdum göçmen göçmen
Ölüm bana bakakaldı şaşırdı dirim beni
Zemheri'de kar giyindim Nisan'da yağmur çimdim.
Nice umut çiseledi yeşerdi mevsim beni
Leyla içre Leylasızca yedi vadiden geçtim
Tek başına bir kuş idim çoğalttı derdim beni
Hicabi Kırlangıç
Bir yanıt yazın