-
·
Söyle Bana, Sen Hangi Gülsün?
Sevgili Songül, İlk gül sen oldun kalemin ucunda açan. Kısmetmiş. Hayat seni de ümitlerini de soldurmasın. Gülleri de tabi. Gideceksin. Gül döşenmiş, güle dönmüş olmayacak gideceğin yollar. Lakin gideceksin. Belki geçtiğin yollar güle dönüşür. Bakarsın bir şarkıcı gelir “gül döktüm yollarına” der. Bilemezsin ki! Varacaksın sonra. Bir yerin son gülü olurken bir yerlerde ilk gül…
-
·
Paşamın “Burak Abi”sine…
Paşamın “Burak Abi”sine, Öyle anlar vardır ki en çok yazmak istediğimiz yazı, kalbimizi en çok yoran yazı olur. Bilmezsin, bilmezler, bilmesinler. Bir “Burak abi” yankısı hiç gitmez kulaklarımızdan, kalbimizden. Yeğenlik vasfın mahfuzdur. Çok ayrıcalıklı bir yerin hep var bu yürekte. Yankısı dinmeyen sesin hatırına yıllarca da böyle olacak. Şimdi sen büyüdün ve liseyi bitiriyorsun, öyle…
-
·
Hatıralar Müzesi
Sevgili Hülya, Kendimi bir anda sizin epeydir yaşadığınız, yıllık için yazı yetiştirme telaşının içinde buldum. Bu telaşı bir de haziranda yaşayacaksınız. O, bu kadar tatlı olmayacak, bilesin! Hiç düşünmüş müdür Hülya, ne kalacak “Halil Akyüzlü yıllar”dan geriye? Kalbimiz hatıralar müzesi olmakla, pişmanlıklar çöplüğü olmak arasında gidip gelirken “şimdi”yi ıskalamadan bakmak/koşmak lazım “yarın”a. Burası bir okulsa…
-
·
Kampana Sesleri
Sevgili Öznur, Kalemlerini al, silgini al, kitaplarını, defterlerini, çantanı, ne varsa sana ait hepsini al. Birazdan kalkacak tren seni bu istasyona bir daha getirmeyecek. Hiç duymadıysan bilmezsin, kampana seslerinin yürek parçalayan tınısını. Hazırla kulaklarını. Nice ayrılıkların feryatlarını besteler kampanalar. Raylar boyunca uzayıp giden ayrılıkların… Gideceğin istasyonda da seni güzel insanlar bekliyor olmalı. Hangi vagonda seyahat…
