-
·
Bir Bıçağın İki Yüzü
Sevgili Tahir, “Neydi bir arada tutan şey ikimizi, birleştiren neydi ellerimizi?”1Bir okul çatısı altında, bir resmiyetin içinde ne kadar paylaşılırsa hayat, işte o kadardı bizim de paylaştığımız. Ne ki, güzeldi. Düşündüğümüzden, beklediğimizden -belki de beklemediğimizden- daha hızlı sona yaklaşıyor farkına yeni yeni vardığımız yolculuk. Hüzne batırılmış bir yanı var elbette bütün ayrılıkların. İnanmıyorsanız bekleyin, görün…
-
·
Hatıralar Çöplüğü Zaman
Sevgili Ayşegül, Andaçlarda yer almasını istediğin birkaç güzel satır vardı, bu sayfayı karalayanın kaleminden çıkmış olan. Bir iletişim kazasıdır oldu işte. Kısmet daha özel defterlerde buluşturdu bizi. Böylesi daha güzel. Zamanı durduramadık. Geldiğin günü bulamadım kayıtlarımda. Ama gittiğin gün (ya da gideceğin gün) bir kıymık gibi batıyor yüreğime. Ve acıtıyor. Her haziran aynı hüznü yaşayan…
-
·
Sensizliğin Hüznü
Sevgili Ayşe Nur, Yine bir veda yazısı… Siz istediniz, ben yazdım. Her ne kadar duygularımızı paylaşmışsak da metinlerde, ne yazacağına karar verememenin tereddüt dolu satırlarıydı bunlar. Biraz da, yıllıklarda –ve de hatıra defterlerinde– hep aynı kelimelerle yer alan öğrenci duyguları arasında farklı bir ses olur mu, düşüncesiyle kalem ve kâğıdın dostluğuna müracaattı. Hatta düzgün bir…
-
·
Hesap Kitap Bilmeyenler
Sevgili Naziye, Ben eskiyim, sen eskisin, hayat eski, fikirler eski. Ümitler, hayaller? Onları hiç sorma! Ama yıl yeni. Her gün kopardığımız bir takvim yaprağından ne farkı var ki 31 Aralık’ın? Ümitlerin yeşerdiği bir bahar sabahında koparıp maziye gömdüğümüz nisan yaprakları neyse, 31 Aralık da odur. Ya da son güz akşamüstlerinde sevda vurgunu hayallerimizin batışıyla kederlenen…
